REKLAMA

Miasteczko to jest nazywane "perłą Mazur" i leży w przesmyku pomiędzy dwoma wąskimi jeziorami rynnowymi: Mikołajskim i Tałty. Pierwsze wzmianki o tej miejscowości dotyczą 1444 roku, kiedy była to jeszcze wieś rybacka. Prawa miejskie nadał jej król Fryderyk Wilhelm I w roku 1726. Turyści zainteresowali się nią  kilka lat po I wojnie i od tego czasu Mikołajki są jednym z najpopularniejszych mazurskich ośrodków letniskowych. Zagląda tu również  żeglarzy, gdyż tędy przebiega główny szlak wodny z Rucianego-Nidy do Giżycka i Rynu. Nie brakuje tu hoteli, restauracji, barów, kiosków z pamiątkami ani sklepów ze srebrem i bursztynem. Przez całe lato odbywa się tu wiele imprez : sezon otwiera Festiwal Króla Sielaw*,są też "Szanty w Mikołajkach" czyli Festiwal Piosenki Żeglarskiej, oraz wiele prestiżowych regat żeglarskich. Wszystko to sprawia, że to niewielkie, bo liczące ok.4000 mieszkańców miasteczko w lecie zamienia się w wielkie, tętniące życiem centrum turystyczne.

fot. e-Mazury.com.pl

LEGENDA O KRÓLU SIELAW

* Król Sielaw to ogromna ryba w koronie, widniejąca  w herbie miasta. Według legendy był to władca okolicznych wód.

fot. e-Mazury.com.pl

Burzliwe dzieje miasta wspomina przekazywana od pokoleń XVI-wieczna legenda:

... dawno, dawno temu wodami mazurskich jezior władał Król Sielaw - ogromna ryba w złotej koronie na głowie, najsilniejszy i najsprytniejszy ze wszystkich stworzeń wodnych. Gdy rozpoczął się napływ rzeszy osadników na te tereny, na jeziorach zaroiło się od wielkich łodzi rybackich, których sieci wyciągały z toni ogromne ilości ryb. I wtedy to bogowie pruscy wezwali do siebie Król Sielaw i nakazali mu, aby zahamował nienasyconą chciwość ludzi. Król wypłynął na jeziora i rozpoczął swoją wojnę z rybakami. Wywracał łodzie, rozrywał sieci, aż przestraszeni rybacy zaprzestali wypływania na połowy. Nastały ciężkie czasy dla mieszkańców Mikołajek.

Głód zaczął zaglądać do ich domów, a wielu rybaków poszło szukać zajęcia tam, gdzie nie sięgała władza sielawowego króla. Wtedy to żona jednego z nich przypomniała sobie o starym , pruskim zwyczaju składania ofiar dla przebłagania bogów. Gdy w ciemną pochmurną noc w głębi puszczy złożyła ofiarę, na moment rozproszyły się chmury, a blask księżyca padł na kamień ofiarny, gdzie błysnęło małe żelazne kółko. Kobieta chwyciła je, zaniosła do domu i oddała mężowi. Mąż, który poza rybactwem parał się także kowalstwem, zabrał się zaraz do pracy . Przez długie tygodnie w tajemnicy wykuwał w swojej kuźni ogromna sieć z żelaznych kół.

fot. e-Mazury.com.pl

Gdy zakończył dzieło, wraz z synami wypłyną na jezioro i zarzucił sieć. Po paru chwilach woda rozkołysała się, białe bryzgi piany uniosły się wkoło - w sieci szamotała się ogromna, srebrna ryba z koroną na głowie. Ludzkim głosem poprosiła rybaka, by darował jej życie, a w zamian za to sieci napełnią się rybami, jak nigdy dotąd. Rybak zamocował sieć z Królem Sielaw na mieliźnie i wyruszył na połów. Sieci rzeczywiście napełniły się, a sprytny rybak przypłynął do Mikołajek i sprzedał cały połów, otrzymując za każdą rybę srebrną monetę.. Następnego dnia zrobił to samo. Wieczorem rozochocony, z mieszkiem pełnym monet, poszedł do karczmy, gdzie przy piwie rozwiązał mu się język i wyjawił swoją tajemnicę...

Nazajutrz, gdy tylko wzeszło słońce na jezioro wypłynęły wszystkie mikołajskie łodzie i skierowały się na Śniardwy. Tam rybacy znaleźli mieliznę, a na niej Króla Sielaw. Przyciągnęli go do Mikołajek i zaczęli się zastanawiać, co zrobić ze zdobyczą. Wówczas Król odezwał się ponownie ludzkim głosem, prosząc ich o darowanie życia i obiecując już na zawsze obfite połowy w swoim królestwie. Rybacy po naradzie postanowili darować życie władcy jezior, ale aby mieć go zawsze na oku, przytwierdzili go żelaznym łańcuchem do przęsła mostu...

fot. e-Mazury.com.pl

HISTORIA

Tu gdzie dziś leżą Mikołajki w najdawniejszych, staropruskich czasach istniała osada, której mieszkańcy trudnili się rybactwem, tkactwem, wyrębem i spławianiem drzew. Pierwsza notatka o Mikołajkach pojawiła się na kartach historii w 1444 roku. Wtedy to Wielki Mistrz Zakonu Krzyżackiego, Konrad von Erlichshausen, nadał nobilowi Wawrzyńcowi Prusowi ziemie położone obok wsi kościelnej Mikołajki. Jej nazwa pochodzi od Św. Mikołaja, patrona kaplicy usytuowanej na wzgórzu wiatracznym.

Św. Mikołaj był według legend opiekunem żeglarzy i przejść wodnych. Jego imię na stałe wpisało się w nazwę najpierw skromnej mazurskiej wsi, a od 1726 roku - miasta noszącego do dzisiaj miano Mikołajek. Nazwa wsi zmieniała się, ale stale w różnych wersjach zachowywała imię patrona (St. Nicolas, Nicolaus, Nicelsdorf, Niclausdorf, Nikolaiken).

fot. e-Mazury.com.pl

LOKALIZACJA

Kiedy po raz pierwszy w starych dokumentach wspomniano o Mikołajkach, wieś obejmowała obszar zajmowany przez dzisiejszy kościół ewangelicki, tereny obecnej ulicy 3 Maja oraz Rynku (Placu Wolności). W rejonie Dybowa istniała niewielka wieś Koniec, za którą rozciągały się jedynie bagna i jezioro. Po drugiej stronie leżała wieś Kozłowo, a komunikacja między nią a Mikołajkami utrzymywana byłą za pomocą łodzi. Dopiero w 1516 roku pierwszy drewniany most połączył dwa brzegi jeziora. Most ten wzniesiono w miejscu, gdzie dzisiaj na wysokim pylonie zawieszona jest kładka dla pieszych.

fot. e-Mazury.com.pl

KRÓTKO O MIEŚCIE

Centrum miasta skupia się przy wschodnim brzegu Jeziora Mikołajskiego. Przy Placu Kościelnym znajduje się piękny, klasycystyczny, XIX wieczny kościół ewangelicki z wysoką wieżą zegarową. W jego wnętrzu możemy podziwiać kasetonowe sklepienie, drewniane empory i umieszczone nad wejściem organy. Ponadto, po obu stronach prezbiterium zawieszone są dwa cenne portrety miejscowych pastorów. 

fot. e-Mazury.com.pl

Rolę rynku pełni Plac Wolności , po środku którego znajduje się fontanna z postacią Króla Sielaw. Wokół rynku stoją ozdobne, eklektyczne kamieniczki a największą atrakcję stanowi dawny ratusz (obecnie hotel Mazur).Główna i zarazem najładniejsza uliczka w Mikołajkach to ulica Kajki. Otoczona jest starymi, parterowymi domkami i biegnie równolegle do brzegów jeziora Mikołajskiego. Stoi przy niej skromny, neogotycki kościół katolicki, zbudowany z czerwonej cegły w 1910 r.

Będąc w Mikołajkach, koniecznie trzeba przespacerować się malowniczą promenadą , biegnącą wzdłuż przystani jachtowej, przy brzegu Jeziora Mikołajskiego. Możemy stamtąd podziwiać przepływające żaglówki, lub zjeść smaczną rybę w jednej z wielu przybrzeżnych smażalni.

MAPA MIKOŁAJEK

PLAN MIASTA MIKOŁAJKI

Kliknij aby powiększyć

Wyk. e-Mazury.com.pl

ATRAKCJE TURYSTYCZNE

Unikalne gatunki roślin

Uważny obserwator przyrody wypatrzy rzadkie, interesujące gatunki roślin, pochodzące często z różnych obszarów klimatycznych. Do najciekawszych należą:
gatunki arktyczne: jałowiec halny i turzyca patagońska;
gatunki północne: pochodzących z tajgi syberyjskiej i północnej Skandynawii: wierzba lapońska i borówkolistna, brzoza niska, bagno zwyczajne, turzyca kulista i życicowa oraz grzybień północny;
gatunki środkowoeuropejskie: grab zwyczajny, dąb, wiąz górski, lipa drobnolistna, klon, jesion wyniosły, cis pospolity, buk zwyczajny, sasanka wiosenna, arnika górska, grzybień biały, i in.;
gatunki ciepłolubne: goździk piaskowy, zawilec wielkokwiatowy, spacerata piaskowa, szczodrzeniec rozesłany
gatunki południowo-syberyjskie: lepnica zielonawa, kuklik sztywny, koniczyna łubinowata, dzwonecznik wonny.

Lasy

Lasy na obszarze gminy Mikołajki, to głównie zwarty kompleks Puszczy Piskiej rozciągający się od południowego skraju miasta, wzdłuż zachodniego brzegu jeziora Mikołajskiego, przez otoczenie jeziora Bełdany do południowych brzegów Śniardw. Amatorzy grzybobrania i jagód na pewno nie będą się nudzić.

Park Dzikich Zwierząt w Kadzidłowie

Położony w Puszczy Piskiej na terenie Mazurskiego Parku Krajobrazowego. Można tam zobaczyć zwierzęta występujące w mazurskiej kniei (jelenie, sarny, łosie, wilki, bobry, żurawie) oraz inne, rzadko występujące. Bilety od 3 do 10 zł.
- Dojazd z Mikołajek: w kierunku Ukty (i Rucianego Nidy), po około 10 km, za wsią Bobrówko należy skręcić w prawo w drogę leśną. Przy zjeździe tablica informacyjna.

Stacja Badawcza PAN w Popielnie

W stacji prowadzone są badania m.in. nad dziko żyjącym tarpanem, jeleniem i bobrem. Możliwość zwiedzenia muzeum stacji (należy umówić się telefonicznie tel. 087 423 15 19). Część stada tarpanów żyje na wolności w lesie na półwyspie.
- Dojazd z Mikołajek: drogą gruntową przez las do promu (5 km) przez J.Bełdany do Wierzby, a następnie prosto w kierunku Popielna (2 km).

Stacja Badawcza Instytutu Parazytologii PAN w Kosewie (Ferma Jeleniowatych)

Placówka prowadzi badania nad zwierzętami jeleniowatymi. Na terenie fermy można zobaczyć: jelenie szlachetne, daniele, muflony, sarny, koniki polskie, koniki Przewalskiego oraz egzotyczne jelenie milu.

- Dojazd z Mikołajek: w miejscowości Kosewo skręcić w lewo na Bobrówko, następnie w miejscowości Kosewo Górne jeszcze raz w lewo (tablica kierunkowa) - dojazd ok. 20 km.

Rezerwat na Jeziorze Łuknajno

Rezerwat "Jezioro Łuknajno" - objęte ochroną już od 24.07.1937 r.; po wojnie w 1947 r. uznano Łuknajno za rezerwat ornitologiczny. W 1977 r. włączono rezerwat do międzynarodowej sieci rezerwatów biosfery pod egidą UNESCO. Rok później uznano ważnym obszarem wodno-błotnym na świecie dla życia i rozrodu ptaków wodnych w ramach konwencji RAMSAR. Rezerwat ten o pow. 709,97 ha położony jest 5 km na wschód od Mikołajek. Ptaki rezerwatu to gatunki lęgowe oraz zatrzymujące się na przelotach i zimowaniu. Łuknajno jest największym skupiskiem łabędzia niemego w Polsce, liczącego w okresie przelotów do 2.500 ptaków.
Licznie występują tu łyski, perkozy: dwuczube, rdzawoszyje, zauszniki i perkozki, kaczki krzyżówki i rzadkie w Polsce hełmiatki. W przybrzeżnych szuwarach i trzcinowiskach występują: wodnik, kokoszka wodna, kureczka nakrapiana, z czapli: bąk bączek i czapla siwa. Do rzadkich gatunków gnieżdżących się w trzcinach należy wąsatka. Nad jeziorem zobaczyć można polujące bieliki, rybołowy i kanie rdzawe. Z ssaków na uwagę zasługują rzęsorek rzeczek, karczownik ziemnowodny, norka amerykańska, jenot, dzik oraz przechodni łoś.

UWAGA: poruszanie się w rezerwacie jest dozwolone wyłącznie po wyznaczonej trasie. Wycieczki grupowe mogą zwiedzać rezerwat za zgodą dyrektora Parku.

- Dojście z Mikołajek: prosto ul. Łabędzia przechodzącą w drogę gruntową do kanału łączącego jezioro Łuknajno z jeziorem Śniardwy; Trasa liczy około 5 km.

Prom na Wierzbę

Prom samochodowo-pasażerski kursuje przez Jezioro Bełdany od maja przez cały sezon, w dni powszednie od 7.00 do 17.00, w niedziele od 8.00 do 14.30). Przeprawa jest bezpłatna.

ZABYTKI

GMINA MIKOŁAJKI

Gmina Mikołajki - położona w sercu Mazur - Krainie Wielkich Jezior zajmuje powierzchnię 256,4 km² . Ponad połowa to lasy i jeziora. Znaczna część znajduje się w obrębie Mazurskiego Parku Krajobrazowego. Gminę zamieszkuje łącznie prawie 9000 mieszkańców.

Walory przyrodnicze, krajobrazowe, możliwości wypoczynkowe oraz ciągle rozwijająca się infrastruktura turystyczna sprawiają , że Gmina Mikołajki cieszą się dużym powodzeniem i uznaniem wśród turystów z kraju i zagranicy.

Oficialna strona miasta Mikołajki:
www.mikolajki.pl

Strona główna | O Firmie |  Ogłoszenia | Reklama | Praca | Kontakt | e-mail
Zakopane . Mazury . Masuren . Rehabilitacja . Nieruchomości Łódź . Noclegi . Kaszuby . Sprzęt Medyczny
Projekt: Projektowanie Stron WWW
Copyright C 2003 e-Mazury.com.pl