Wodziłki to wieś położona w dolinie rzeki Szeszupy. Została
założona w 1778 roku przez staroobrzędowców.
Staroobrzędowcy, starowiercy,
raskolnicy, nie zreformowany odłam Cerkwi prawosławnej. Jego duchowieństwo
z protopopem Awwakumem na czele nie przyjęło zmian wprowadzonych przez patriarchę
Nikona w 1653. Polegały one na ujednoliceniu obrzędowości (m.in. na wprowadzeniu
obrzędów greckich tam, gdzie występowały lokalne różnice).
Awwakuma wraz z rodziną zesłano na
Syberię, gdzie w 1682 został spalony żywcem. Po prześladowaniach, które
doprowadziły do zagłady nie zreformowanego duchowieństwa, staroobrzędowcy podzielili
się na popowców i bezpopowców: pierwsi, korzystając z pomocy metropolity
serbsko-bośniackiego biskupa Ambrożego, utworzyli w 1846 w Białej Krynicy na
Bukowinie własną hierarchię cerkiewną.
Drudzy stwierdzili, że Bóg odebrał
ludziom sakramenty i jedynym przewodnikiem duchowym może być bezpośrednio
Chrystus. Założyli izolujące się od oficjalnych organizacji i oddające się
ascezie grupy (tołpy).
W 1905 liczba staroobrzędowców
w Rosji była oceniana na ok. 20 mln. Obecnie jest ich ok. 3 mln, głównie
w Polsce, Bułgarii, Rumunii, Ameryce i Australii.
Wyjaśnienie hasła
starowiercy pochodzi z encyklopedii WIEM ( wiem.onet.pl
)
Staroobrzędowcy w celu uniknięcia rosyjskich prześladowań
schronili się na Suwalszczyźnie. Najpierw w 1778 roku zasiedlili Wodziłki, a 11 lat później wieś Łopuchowo. Zamieszkują
te tereny aż do dziś, kultywując stare obrzędy, wiarę i mowę. Budynki we wsi są w
większości drewniane, a najstarsze z nich pochodzą z około 1820 roku. Aktualnie żyje
w Polsce około 3000 staroobrzędowców. Starowierców można również spotkać w Wojnowie, Sejnach, Suwałkach i Augustowie. Aktualnie możemy obejrzeć trzy czynne molenny
(cerkwie): Gabowe Grądy, Suwałki i Wodziłki.
Molennę w Wodziłkach (najstarsza molenna na Suwalszczyźnie) datuje się na 1863 rok.
Wieżę z dzwonnicą dobudowano w 1928 roku. Molenna ta jest drewnianą konstrukcją w
kolorze szaroniebieskim. Budynek składa się z przedsionka, nawy głównej i miejsca
zwanego "świataja światych". Wnętrze jest wyjątkowo skromne:
kilkanaście starych ksiąg, ikon oraz kilka krzyży.
