Zamek w
Giżycku został
wybudowany za czasów krzyżackich. Dokładnej daty nie jesteśmy w stanie podać,
ponieważ część historyków uważa za datę powstania tej budowli rok 1285, a inni
twierdzą iż było to w roku 1337 lub 1340. Najprawdopodobniej pierwsza część zamku
powstała w 1285 roku, a w latach 1337-1340 nastąpiła rozbudowa lub przebudowa.
Zamek otrzmał nazwę Lötzen. Podobnie
jak inne zamki krzyżackie, został usytuowany w strategicznym punkcie, mianowicie przy
przesmyku łączącym jeziora Kisajno i Niegocin, będąc tym samym ważnym ogniwem
łańcucha twierdz. Był siedzibą prokuratora zakonnego. Składał się z domu
mieszkalnego z prostokątnym dziedzińcem, a wszystko to było otoczone murem. W 1365 roku
na skutek najazdu Litwinów pod dowództwem księcia Kiejstuta zamek został zdobyty i
spalony. Jednak dosyć szybko za panowania Wielkiego Mistrza Winrich'a von Kniprode
odbudowano go. Kolejny raz zamek został zdobyty i zburzony przez Polaków w 1455 roku. Po
wojnie trzynastoletniej został on ponownie odbudowany jednak nieco bliżej jeziora, jak
również w znacznie mniejszych rozmiarach. W czasach krzyżackich był on
siedzibąurzędników krzyżackich niższego rzędu. W 1525 roku do zamku przybył
starosta książęcy który miał odtąd tam rezydował. Swoje siedziby mieli tutaj takie
nazwiska jak: Schliebenów, Kunheimów, Kanitzów, Kleistów, Lehndorffów i innych. Kolejna przebudowa zamku nastąpiła w latach 1613-1614. Nadano
mu wtedy styl renesansowy. Jeszcze w tym samym wieku stał się on własnością prywatną
i zostały dobudowane dwa skrzydła i budynek z wieżą. Kolejne zmiany architektury zamku
miały miejsce w XIX wieku kiedy to rozebrano część obiektu. Pozostawione zostało
jedno skrzydło mieszkalne które stoi aż do dziś.
